Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Ε.ΠΑ.Μ.: Δυναμικά μπροστά για το 3ο Συνέδριο

Τρία χρόνια και δύο μήνες από την ίδρυσή του, το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο προχωρά ενω-μένο στο τρίτο τακτικό ετήσιο Συνέδριό του εφαρμόζοντας τη Δημοκρατία στην πράξη.
Όταν ξεκινούσαμε, δεν ήταν λίγοι αυτοί που προέβλεπαν τη σύντομη διάλυσή του, ή ακόμα περισσότεροι επιδίωξαν τη μετατροπή του σε παρακολούθημα άλλων δυνάμεων. Σήμερα, παρά τις αντιξοότητες, τα προβλήματα, τις αδυ-ναμίες, την έλλειψη πόρων και τον ολοκλη-ρωτικό αποκλεισμό μας από όλες τις πλευρές, το Ε.ΠΑ.Μ. υπάρχει, δρα και προχωρά μέσα στην κοινωνία ανοίγοντας καινούργιους ορί-ζοντες, δίνοντας, με τις ρηξικέλευθες προτάσεις του, τα αδιαπραγμάτευτα προτάγματά του, την πίστη και την αγωνιστικότητα των μελών του, ελπίδα, κουράγιο και προοπτική σε ολοένα και περισσότερο κόσμο.
Αύριο Σάββατο 30 Αυγούστου 2014, μπαίνοντας στην τελική ευθεία για το Συνέδριο, συνέρχεται σε έκτακτη Σύνοδο το Εθνικό Συντονιστικό Συμβούλιο του Μετώπου, για να επικυρώσει την πρόταση του δημοκρατικού Κανονισμού διεξαγωγής τους Συνεδρίου προς όλες τις οργανώσεις και τα μέλη του πανελλαδικά, τα οποία και θα δώσουν την τελική τους έγκριση.

Το Ε.ΠΑ.Μ. στην πορεία προς το 3ο Συνέδριό του, στέλνει μήνυμα Δημοκρατίας, Ενότητας, Αγώνα και Ελπίδας προς όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ
Διαβάστε περισσότερα...

Γ. Δελαστίκ: Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ προσγειώνουν βίαια Σαμαρά - Βενιζέλο

του Γιώργου Δελαστίκ
Επιστροφή στη σκληρή πραγματικότητα για την κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Τέρμα τα όνειρα θερινής νυκτός. Χθες η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ είχε μαζέψει στο Βερολίνο τους ηγέτες αυτών που οι Ευρωπαίοι αποκαλούν παραπλανητικά "Δυτικά Βαλκάνια". Εννοούν τα κρατίδια στα οποία τεμάχισαν την αλήστου μνήμης Γιουγκοσλαβία. Σκοπός αυτής της σύναξης κάτω από τις φτερούγες του γερμανικού αετού ήταν η προώθηση της ένταξης των χωρών αυτών στην ΕΕ. Πρέπει επιτέλους να ολοκληρωθεί η νοτιοανατολική πτέρυγα του Τέταρτου Ράιχ.
Παρούσα φυσικά στο Βερολίνο και η ηγεσία των Σκοπίων. Οι Γερμανοί πολιτικοί και διπλωμάτες δεν κρύβουν άλλωστε στις ανεπίσημες συζητήσεις τους ότι έχει παρατραβήξει η ιστορία με το όνομα της ΠΓΔΜ και πρέπει οπωσδήποτε να ενταχθεί στην ΕΕ όσο το δυνατόν γρηγορότερα - δηλαδή όποτε το αποφασίσει το Βερολίνο. Μια εβδομάδα νωρίτερα είχε έρθει από την Κομισιόν το ισχυρότατο πλήγμα για την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου στην υπόθεση των ροδάκινων.
Οι Ελληνες ροδακινοπαραγωγοί, οι οποίοι πέρυσι εξήγαγαν στη Ρωσία ροδάκινα και νεκταρίνια συνολικής αξίας σχεδόν 35 εκατομμυρίων ευρώ -24,5 εκατ. για ροδάκινα και 10 εκατ. ευρώ για νεκταρίνια- υφίστανται φέτος σοβαρότατη οικονομική ζημιά δεκάδων εκατομμυρίων εξαιτίας των κυρώσεων που επέβαλε η ΕΕ εναντίον της Ρωσίας, στο πλαίσιο του οικονομικού πολέμου που της κήρυξε κατ' απαίτηση των ΗΠΑ και των δικαιολογημένων ρωσικών αντιμέτρων. Η Κομισιόν λοιπόν αποφάσισε την περασμένη Παρασκευή ότι θα διαθέσει 32,7 εκατομμύρια για τα ροδάκινα. Οχι όμως μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ιταλία, την Ισπανία και τη Γαλλία! Το αποτέλεσμα είναι ότι ζήτημα αν θα πάρουν οι Ελληνες ροδακινοπαραγωγοί 4-5 εκατομμύρια ευρώ!
Καθώς από το ποσό αυτό τα 3 εκατομμύρια ευρώ προορίζονται για την προώθηση των ροδάκινων και των νεκταρινιών και μοιράζονται στις τέσσερις χώρες με βάση την παραγωγή τους, στην Ελλάδα αντιστοιχεί το ένα... δέκατο! Για την ακρίβεια... 317.215 ευρώ! Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ρώσος αρμόδιος Σεργκέι Ντάνκβερτ ανακοίνωσε στη Μόσχα σε αντιπροσωπεία της ελληνικής πρεσβείας ότι η Τουρκία επιθυμεί να αντικαταστήσει όλα τα προϊόντα που εξήγε η Ελλάδα στη Ρωσία!
Κατέστρεψε κυριολεκτικά πολλούς Ελληνες αγρότες η απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου να συμμετάσχει στις αντιρωσικές κυρώσεις της ΕΕ, κάνοντας ταυτόχρονα δώρο στην Τουρκία τις ελληνικές εξαγωγές στη Ρωσία! Υπέροχη η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης! Το είπε όμως τόσο ωραία στο Mega η κυβερνητική εκπρόσωπος πριν από δύο εβδομάδες! "Μια υπεύθυνη πολιτεία δεν καθορίζει την εξωτερική της πολιτική με βάση κάποια φορτία ροδάκινου"! Εμείς συμφωνούμε απολύτως μαζί της, αλλά έχουμε κάποιες αμφιβολίες αν συμφωνούν και οι αγρότες που ψηφίζουν ΝΔ.
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πάντως συνοδευόμενος από τον υπουργό Εξωτερικών Βαγγέλη Βενιζέλο ταξιδεύει την επόμενη Πέμπτη και Παρασκευή στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία για να υπερασπιστεί με κάθε μέσο την... Τουρκία! Oχι, δεν αστειευόμαστε, ούτε μιλάμε συμβολικά. Ο απερχόμενος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Αντερς Φογκ Ράσμουσεν ήταν σαφέστατος στις δηλώσεις που έκανε: "Εάν κάποιος από τους συμμάχους μας, και στην περίπτωση αυτή ιδίως η Τουρκία, απειληθεί από οποιονδήποτε, δεν θα διστάσουμε να κάνουμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να διασφαλίσουμε την άμυνά της" υπογράμμισε.
Το διασκεδαστικό είναι ότι ο "εχθρός" που μπορεί να απειλήσει την Τουρκία κατά τον Ράσμουσεν είναι οι... τζιχαντιστές. Αυτοί δηλαδή οι κατσαπλιάδες που επί τρία χρόνια τώρα μεταφέρονται μυστικά από το Κατάρ με μεταγωγικά αεροπλάνα στην... Τουρκία! Από την Τουρκία ξεκινούσαν τις επιθέσεις τους, έχοντάς την ως ορμητήριο, για να ανατρέψουν τον Ασαντ στη Συρία!
Αυτοί οι μισθοφόροι που χρηματοδοτούνται από τη Σαουδαραβία και τα Εμιράτα του Κόλπου και καθοδηγούνται εμμέσως από τις ΗΠΑ! Είμαστε σοβαροί, αυτοί θα απειλήσουν την Τουρκία; Ποιον κοροϊδεύουν οι Αμερικανοί, το ΝΑΤΟ και τα φερέφωνά τους;
Ο πρωθυπουργός της χώρας πάντως θα κάνει την παρθενική του εμφάνιση σε σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ αποφασισμένος να συμπλεύσει με τη γραμμή υπεράσπισης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ! Ωμά αντιρωσική θα είναι η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην ουσία της, πέρα από τα παραμύθια περί τζιχαντιστών. Θα αποφασίσει τη χρηματοδότηση του νέου "ψυχρού πολέμου" εναντίον της Ρωσίας που προωθούν λυσσωδώς οι Αμερικανοί για να επαναβεβαιώσουν την παγκόσμια ηγεμονία τους.
από το «Έθνος»
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Θ. Καρτερός: Μόκο Τσιριμώκο

Φωτίστηκαν πάλι με τον Φώτη δημοσιογράφοι, εφημερίδες και κανάλια. Διέρρευσε, βλέπετε, από το τμήμα ηθών και λεσχών του Μαξίμου το όνομά του για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Εν αγνοία του, σύμφωνα με τον επί του Τύπου εκπρόσωπο της ΔΗΜ.ΑΡ.
Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, σύμφωνα με τον Σπύρο Λυκούδη. Θα είναι καλός Πρόεδρος, σύμφωνα με τον Βαρβιτσιώτη τζούνιορ. Σαμαράς και Βενιζέλος τον εκτιμούν βαθιά και τον θέλουν διακαώς στο Προεδρικό Μέγαρο, σύμφωνα με την κατευθυνόμενη ομοφωνία.
Τι τους ήρθε αυγουστιάτικα να παίζουν με τα νεύρα της ΔΗΜ.ΑΡ. και τα δικά μας; Δεν τους ήρθε φυσικά η θεία φώτιση για την αξία του Φώτη. Ούτε είδαν το φως το αληθινό στην ανάδειξη ενός υπεράνω αριστερού στη θέση του υπεράνω θεσμικού. Αν τα πιστεύει κάποιος αυτά, τότε προφανώς η κατάστασή του είναι χειρότερη και από του Άδωνι και του Καρατζαφέρη. Αυτό που τους ήρθε είναι η φαεινή να μπλέξουν τον Κουβέλη στα προεδρικά, για να μπλέξουν όλους εμάς για ενάμιση χρόνο ακόμα στα μνημονιακά. Να εξαγοράσουν τον Κουβέλη, για να αγοράσουν χρόνο και να τελειώσουν την πώλησή μας. Στοιχειώδες Γουότσον.
Η ιδέα δεν είναι κακή, αν και μυρίζει από μακριά αδιέξοδα. Θα πάρουμε σου λέει έτσι κάποιους από τη ΔΗΜ.ΑΡ. στην κρίσιμη ψηφοφορία, θα συγκινήσουμε κάποιες ψυχές από τους ενδιάμεσους, θα δώσουμε και ένα δείγμα ότι όσο ερωτευμένοι κι αν είμαστε με τον Μπαλτάκο, κάνουμε και τα αναγκαία για το στεφάνι μας. Ωραίοι! Μόνο που έχουν να λύσουν ένα τελευταίο πρόβλημα: Να πείσουν τον γαμπρό να δεχτεί τον γάμο συμφέροντος. Να φορέσει το γαμπριάτικο κυστούμι που του τείνουν και του προτείνουν. Να χορέψει στον ρυθμό που του παίζουν τα τουμπελέκια τους. Να γίνει ρόμπα ξεκούμπωτη εν ολίγοις. Και όχι μόνο στους αριστερούς.
Μπορεί να κάνει ο Κουβέλης τέτοιο πράγμα; Να καεί για να φωτίσει το έρεβος του Βενιζέλου και του Σαμαρά; Είναι τόσο εξωφρενικά εξευτελιστικό για τον ίδιο, τη διαδρομή του, και τους θεσμούς, να κάνει μόκο για να τον κάνουν Τσιριμώκο, ώστε κάθε λογικός άνθρωπος, ακόμα και κάθε παράλογος, να το αποκλείει. Γιατί λοιπόν δεν το αποκλείει ο ίδιος μια και καλή, να τελειώσει αυτή η διαρρέουσα ξευτίλα;
- See more at: http://left.gr/news/moko-tsirimoko#sthash.6FaQviYx.dpuf
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Δ. Καζάκης: Γιατί άραγε κανένας δεν αναδεικνύει το χρέος ως κορυφαίο ζήτημα;

Παραμονές της συνάντησης των Παρισίων, όπου υποτίθεται ότι οι κυβερνώντες θα διαπραγματευτούν την "βιωσιμότητα" του ελληνικού δημόσιου χρέους και το παραμύθι δίνει και παίρνει. Πρώτα και κύρια δεν πρόκειται να γίνει καμιά διαπραγμάτευση. Απλά θα μπουν οι τελικές υπογραφές στη νέα συμφωνία με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, η οποία προετοιμάζεται από τις αρχές του χρόνου.

Τα χειρότερα είναι μπροστά μας

Η συγκεκριμένη συμφωνία θα είναι ότι χειρότερο για την Ελλάδα και τον λαό της. Μπροστά της οι μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων τεσσάρων ετών θα μοιάζουν παιδική χαρά. Το κύριο αντικείμενο της συμφωνίας είναι το πώς θα αλλάξει χέρια η δημόσια και ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων. Ενώ ταυτόχρονα μεθοδεύεται ένα σχέδιο bail in, δηλαδή "διάσωσης εκ των έσω" σαν κι αυτό της Κύπρου, όπου ο βασικός μέτοχος των τεσσάρων συστημικών εγχώριων τραπεζών, δηλαδή το δημόσιο, οι καταθέτες και οι δανειολήπτες θα φορτωθούν το κόστος μιας νέας ανακεφαλαίωσης, αλλά και τις επισφάλειες των "κόκκινων" δανείων.


Να γιατί βιάζεται ο Δένδιας να ρυθμίσει τα "κόκκινα" επιχειρηματικά δάνεια προκειμένου αφενός να απεγκλωβίσει τους μεγαλοφειλέτες, δηλαδή τους ολιγάρχες και να σβήσει τα θαλάσσοδάνειά τους. Και αφετέρου να διευκολύνει την εκποίηση από τις τράπεζες των μικρομεσαίων και ελευθεροεπαγγελματιών που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους. Είναι το πρελούδιο της νέας συμφωνίας με τον ΕΜΣ, δηλαδή της συμφωνίας των Παρισίων.

Όσο για την "βιωσιμότητα" του χρέους, ότι λέγεται είναι για εσωτερική κατανάλωση. Άλλωστε, οι δανειστές της Ελλάδας το έχουν ξεκαθαρίσει. Γι' αυτούς "βιώσιμο" γίνεται το χρέος από την στιγμή που η Ελλάδα θα μπορέσει να βγει μόνιμα στις αγορές προκειμένου να δανειστεί. Βέβαια, ένα "βιώσιμο" χρέος που εξυπηρετείται με νέα δάνεια από τις αγορές δεν είναι παρά ο ορισμός της χρεοκοπίας. Αλλά τους δανειστές δεν τους ενδιαφέρει, όσο μπορούν να εισπράτουν τα τοκοχρεωλύσια του χρέους και να κρατούν σιδηροδέσμια την χώρα.

Παρ' όλα αυτά κανείς δεν τολμά να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για το δημόσιο χρέος και για το τι μπορεί να γίνει. Κουβέντα για το τι είναι εν τέλει "βιώσιμο" χρέος, δηλαδή πότε είναι εξυπηρετήσιμο χωρίς να ματώνει ο λαός και η χώρα. Λέξη για το πώς μπορεί να διαγραφεί τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του. Αντίθετα, μιλάνε για εικονικές αναδιαρθώσεις, για εθελοντική μείωση από τους δανειστές, επειδή απ' ότι φαίνεται είμαστε καλά παιδιά, κοκ.

Όταν ο κ. Τσίπρας περί άλλων τυρβάζει

Μαθαίνουμε ότι ο κ. Τσίπρας με τους οικονομικούς επιτελείς του πηγαίνουν στην Αργεντινή για υψηλού επιπέδου συζητήσεις, ώστε να διδαχθούν από την εμπειρία της στη διαγραφή χρέους. Αν όντως ισχύει αυτή η πληροφορία, το μόνο που μπορούμε να του ευχηθούμε είναι να περάσει καλά. Το Μπουένος Άιρες αυτή την εποχή προσφέρεται ιδιαίτερα για τουρισμό, μιας και δεν μπορούμε να φανταστούμε τι έχει να συζητήσει ένας Τσίπρας με τους επιτελείς της κυβέρνησης της Αργεντινής.

Πάντως οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ο κ. Τσίπρας και οι επιτελείς του θα προσφέρουν μοναδικές στιγμές ευθυμίας και ιλαρότητας στα στελέχη της κυβέρνησης της Αργεντινής, μόλις τους εξηγήσουν την πρότασή τους για Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη σαν του Λονδίνου το 1953. Άλλωστε τι έχει να διδαχθεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ από την Αργεντινή, όταν εκ προοιμίου έχει αποκλείσει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να γίνει μια πραγματική διαγραφή χρέους χωρίς αποικιοκρατικά ανταλλάγματα για τους δανειστές.

Η διαγραφή του χρέους απαιτεί μονομερή ενέργεια μιας κυβέρνησης που επικαλείται την εθνική κυριαρχία και τις ασυλίες που προκύπτουν από αυτήν. Όπως ακριβώς έκανε η Αργεντινή. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ όμως έχει αποκλείσει τις μονομερείς ενέργειες γι' αυτό και έχει παραπέμψει το όλο ζήτημα στις ευρωπαϊκές καλένδες, όπου κάπως, κάπου, κάποτε όλοι μαζί οι Ευρωπαίοι ηγέτες, άγνωστο γιατί και πώς, θα αποφασίσουν να διαγράψουν συνολικά τα χρέη της ευρωζώνης. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι, που λέει κι ο λαός μας.

Όσο για την εθνική κυριαρχία η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν σκέφτεται να την θέσει καν ως θέμα. Εδώ αρνείται ότι υπάρχει αποικιοκρατική κατοχή, ζήτημα εθνικής κυριαρχίας θα θέσει; Ακόμη και την αποικιοκρατική δανειακή σύμβαση δεν σκέφτεται ούτε καν να την καταγγείλει, αλλά μόνο να την διαπραγματευτεί. Δεν θέλει να απαλλάξει την χώρα και τον λαό της από το αποικιοκρατικό καθεστώς, απλά θέλει να διαπραγματευτεί τους όρους της δουλοπαροικίας του χρέους. Άλλωστε, οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ ακούνε πατρίδα, εθνική ανεξαρτησία, εθνική αυτοδιάθεση και βγάζουν φλύκταινες. Αυτοί είναι του αδρά επιδοτούμενου ευρωπαϊκού αποικιοκρατικού "διεθνιστικού" ολοκληρωτισμού.

Τι έχουν να διδαχθούν από έναν λαό που διαδηλώνει με συνθήματα Patria o Buitros και μια κυβέρνηση που έχει σαν αφετηρία της την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας; Απολύτως τίποτε. Πέρα από τις δημόσιες σχέσεις, όλα αυτά είναι για το θεαθήναι, για εγχώρια κατανάλωση έτσι ώστε να μην φανεί πόσο θεόγυμνοι είναι στις προτάσεις τους για το χρέος.

Άλλωστε αν ήθελαν σοβαρό διάλογο για το τι μπορεί να γίνει με το χρέος, θα τον ξεκίναγαν εδώ. Αλλά ποιός έχασε την δημοκρατική του ευαισθησία για να την βρει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Πότε η επίσημη αριστερά, κάποιο από τα κόμματά της, ή τις συνιστώσες της θέλησε τον ανοιχτό και χωρίς σκοπιμότητες πολιτικό διάλογο; Ποτέ!

Η ζωή εν τάφω στον Περισσό

Το ΚΚΕ βέβαια δεν ασχολείται με τόσο πεζά πράγματα. Έχει ανάγει τα πάντα στον τρισκατάρατο καπιταλισμό, που τον αντιλαμβάνεται όπως οι Καθαροί του μεσαίωνα αντιμετώπιζαν τον επίγειο κόσμο, που κατά το θεολογικό τους δόγμα ήταν βουτηγμένος στην ακολασία και τα θανάσιμα αμαρτήματα. Μόνο όποιος μετανοούσε, δεχόταν να βαπτιστεί Καθαρός και σταμάταγε να ασχολείται με τα εγκόσμια, γλύτωνε την αιώνια καταδίκη. Έτσι συμβαίνει και με το ΚΚΕ. Η ζωή εν τάφω σ' όλο της το μεγαλείο.

Όμως, κακώς ανησυχείτε. Θα διαγράψει το χρέος το ΚΚΕ. Είναι απολύτως σίγουρο. Μας το διαβεβαίωνει ο Περισσός κι ο λόγος του είναι συμβόλαιο. Πότε; Όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Πώς; Όταν θα φτιάξει την δική του διακυβέρνηση στο όνομα του λαού. Υπό ποιές συνθήκες; Με λαϊκή εξουσία και οικονομία όπου λαός θα έχει δεχθεί να είναι υποτελής και υπεξούσιος σ' εκείνους που, ελέω δόγματος, ξέρουν καλύτερα από τον ίδιο το συμφέρον του.

Το ΚΚΕ σκέφτεται όπως σκεφτόταν ο Χαλίφης Ομάρ. Όταν το 642 μ. Χ. η Αλεξάνδρεια κατακτήθηκε για το χαλιφάτο από τον στρατηγό του Ομάρ, Αμρ ιμπν αλ αας, διατυπώθηκε το αίτημα να διασωθεί η πολύτιμη βιβλιοθήκη της πόλης. Ο Αμρ απάντησε ότι δεν μπορεί να αποφασίσει μόνος του και έγραψε στον Χαλίφη Ομάρ, ο οποίος του απάντησε: "Αν αυτά τα βιβλία συμφωνούν με το Κοράνι είναι περιττά, αν εναντιώνονται στο Κοράνι είναι βλαβερά. Όλα στην πυρά!"

Με τον ίδιο τρόπο σκέφτεται κι ο Περισσός. Η διαγραφή του χρέους στον καπιταλισμό είναι ανέφικτη και στον σοσιαλισμό περιττή. Γιατί να ασχοληθεί κανείς; Το ίδιο και για τη δημοκρατία. Η δημοκρατία στον καπιταλισμό είναι επίσης ανέφικτη, ενώ στο σοσιαλισμό περιττή. Γιατί να παλαίψει κανείς για δαύτην; Όλα θα τα λύσει η "λαϊκή συμμαχία" του ΚΚΕ με τον εαυτό του, όπως η  πυρά έλυσε το δίλλημα του Χαλίφη Ομάρ.

Μέχρι τότε μην τολμήσει κανείς και προσπαθήσει να συμβάλλει στη δημιουργία ενός πλατύτατου δημοκρατικού παλλαϊκού κίνηματος για την μονομερή διαγραφή του χρέους, γιατί θα έχει να κάνει με τον Περισσό. Άλλωστε, η ετυμηγορία είναι εκ προοιμίου δεδομένη. Ότι δεν βρίσκεται υπό τον απόλυτο έλεγχο του ΚΚΕ και δεν υποτάσσεται σ' αυτό, είναι εξαρχής καταδικασμένο, είναι μία από τα ίδια, είναι χάσιμο χρόνου.

Βέβαια, αποτελεί αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι κατόρθωσε να ελέγξει το ΚΚΕ ήταν και είναι επίσης καταδικασμένο. Δεν υπήρξε ποτέ κίνημα που να έλεγξε το ΚΚΕ και να μην ξεψύχησε, ή να μην μετατράπηκε σε φάρσα. Μόνο και μόνο για να μείνει απλή σφραγίδα προς χρήση του Περισσού και των πιστών του. Η "ταξική" παράνοια και θρησκοληψία στην υπηρεσία της δουλοπαροικίας του χρέους.

Γι' αυτό και σήμερα, σε μια εποχή που οφείλει να υπάρξει πανστρατιά του λαού με βάση εθνικοαπελευθερωτικά αιτήματα, η πολιτική και ιδεολογία του ΚΚΕ σήμερα, αποτελεί εγγύηση για το αποικιοκρατικό καθεστώς ότι δεν πρόκειται να απειληθεί από ένα νέο ΕΑΜ. Το έχει διαβεβαιώσει ρητά η κ. Παπαρήγα: ο λαός δεν θα ενωθεί όπως τότε στο ΕΑΜ, γιατί θα ηττηθεί! Πώς να μην είναι γαλαντώμο στις χρηματοδοτήσεις του το καθεστώς προς το ΚΚΕ έπειτα από τέτοιες διαβεβαιώσεις;

Δεν είναι καθόλου σύμπτωση το γεγονός ότι σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα υποφέρει από το χειρότερο αποικιοκρατικό καθεστώς που της έχουν επιβάλλει σ' ολόκληρη την ιστορία της, το ΚΚΕ αρνείται μετά βδελυγμίας ότι υπάρχει κατοχή, δηλαδή άσκηση φυσικής εξουσίας πάνω στον λαό και στην χώρα από ξένες δυνάμεις και κέντρα με την βοήθεια του εγχώριου δοσιλογισμού. Φυσικά, προς μεγάλη παρηγοριά του καθεστώτος, που έχει μετατρέψει τον Περισσό σε βασικό μάρτυρα υπεράσπισής του.

Όχι ρε παιδιά δεν υπάρχουν δοσίλογοι, εθνοπροδότες και αποικιοκρατική κατοχή, μας λένε εν χορώ όλοι, από τους κυβερνώντες, εγχώριους και ξένους, έως τους αριστερούς εκ Περισσού και Κουμουνδούρου. Έτσι γίνεται στον καπιταλισμό σήμερα. Αποδεχτείτε το! Κι έτσι το μόνο που απομένει είναι η γνωστή λογική του Χαλίφη Ομάρ. Η πατρίδα στον καπιταλισμό είναι αποκλειστικό προνόμιο αυτών που την πουλούν και την αγοράζουν, ενώ στον σοσιαλισμό είναι περιττή. Στην πυρά κι αυτή!

Μπορεί να διαγραφεί το χρέος μέσα στο ευρώ;

Υπάρχουν κι εκείνοι που υπόσχονται ότι μπορούν να διαγράψουν το χρέος μέσα στο ευρώ. Τα παραμύθια αυτά τα ακούμε κι από τους ΑΝΕΛ, αλλά και από την ΧΑ. Μάλιστα τελευταία ακούμε ότι χάρις στο Νότη Μαριά που πέτυχε την άρση της ασυλίας της τρόικας, μπορούμε να προχωρήσουμε σε διαγραφή του χρέους μέσα στην ευρωζώνη. Αναρωτιέμαι, αν ξέρουν τι λένε και απλά κοροϊδεύουν τον κόσμο, ή απλά είναι τόσο ανυπόφορα ανίδεοι και αδιάφοροι;

Κι αν δεν είναι, τότε γιατί δεν ανταποκρίνονται στα δικά μας απανωτά καλέσματα ανοιχτού δημόσιου διαλόγου για τα ζητήματα αυτά, ώστε να αναμετρηθούν επιχειρήματα; Γιατί σιωπούν; Γιατί δεν παίρνουν αυτοί την πρωτοβουλία κι εμείς να είναι σίγουροι ότι θα ανταποκριθούμε. Γιατί; Τι φοβούνται;

Πρώτα-πρώτα, τα περί άρσης της ασυλίας της τρόικας δεν είναι παρά μια στρακαστρούκα. Στην καλύτερη περίπτωση δεν είναι παρά μια ευχή της οικείας επιτροπής του ευρωκοινοβουλίου. Ακόμη και πρωτοετής φοιτητής της νομικής γνωρίζει ότι οι ασυλίες προκύπτουν από τις συμβάσεις. Τόσο τις δανειακές, όσο και τις συμβάσεις ίδρυσης του ευρωπαικού μηχανισμού και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Μήπως το ευρωκοινοβούλιο ζήτησε την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων; Όχι βέβαια. Μήπως ζήτησε να αρθούν οι ασυλίες για τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας και του Ευρωπαικού Μηχανισμού Στήριξης; Ούτε κατά διάνοια. Ούτε βέβαια κανένας έλληνας, ή άλλος ευρωβουλευτής ζήτησε κάτι τέτοιο. Τότε πώς θα αρθεί η ασυλία της τρόικας;

Ας αφήσουμε λοιπόν τις πολιτικές στρακαστρούκες κι ας έρθουμε στο προκείμενο. Γιατί κανένας έλληνας ευρωβουλευτής, ειδικά από τους καινούργιους που μιλάνε για πατρίδα και τα σχετικά, δεν έθεσε καν το ζήτημα της επίσημης κατοχής της χώρας μας στο ευρωκοινοβούλιο; Γιατί αποσιώπησαν ένα τόσο κορυφαίο ζήτημα; Γιατί, τουλάχιστον εκείνοι που λένε ότι θέλουν να διαγραφεί έστω μεγάλο μέρος του χρέους, δεν ζήτησαν από το ευρωκοινοβούλιο να αποδεχθεί ότι η Ελλάδα δεν είναι υποχρεωμένη να πληρώσει τα δάνεια του μηχανισμού στήριξης, που το ίδιο σώμα έχει κυρήξει παράνομο με την απόφασή του της 14ης Μαρτίου 2014; Γιατί τέτοιο τουμπεκί;

Να θυμήσουμε ότι στις 14/3/2014 το ευρωκοινοβούλιο με απόφασή του κήρυξε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης των μνημονιακών πολιτικών ως παράνομο, γιατί παραβιάζει κατάφωρα το πρωτογενές δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή τις συνθήκες ίδρυσής της. Δηλαδή, ότι συμβαίνει στην Ελλάδα με την τρόικα έχει χαρακτηριστεί παράνομο, ακόμη και με βάση το πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ. Τότε γιατί θα πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα τα δάνεια που αποτελούν προϊόν αυτού του παράνομου και καταχρηστικού με βάση το πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ, μηχανισμού;

Από πότε ένας οφειλέτης και μάλιστα κράτος, δηλαδή λαός, είναι υπόχρεος για δάνεια που έχουν κριθεί παράνομα και καταχρηστικά; Και τα οποία δεν ειναι καθόλου ευκαταφρόνητα. Σύμφωνα με το πιο πρόσφατο Δελτίο του Δημόσιου Χρέους (Νο 74) οι οφειλές προς τον μηχανισμό στήριξης ανέρχονται σε 219,7 δις ευρώ, από σύνολο 322,4 δις ευρώ τον Ιούνιο του 2014. Δηλαδή αποτελούν πάνω από το 68% του συνολικού δημόσιου χρέους.

Γιατί δεν τέθηκε το ζήτημα από κανέναν έλληνα ευρωβουλευτή; Γιατί μας κοροϊδεύουν με στρακαστρούκες και δεν θέτουν ξεκάθαρα την ανάγκη διαγραφής αυτού του ποσού, το οποίο είναι προϊόν ενός παράνομου και καταχρηστικού μηχανισμού;

Αντί να απαντήσουν σ' αυτά τα ερωτήματα, ορισμένοι ανακάλυψαν ξανά τον λογιστικό έλεγχο. Να κάνουμε πρώτα έναν λογιστικό έλεγχο στο χρέος για να αποφανθούμε πιο μέρος του είναι παράνομο και ύστερα να το διαγράψουμε. Έτσι μας λένε.

Πρόκειται φυσικά, στην καλύτερη περίπτωση, για υπεκφυγή. Προσπαθούν απλά να διαφύγουν από τα καίρια ερωτήματα του ζητήματος. Αλήθεια, τι λογιστικός έλεγχος χρειάζεται για να αποφανθεί κανείς ότι το 68% του χρέους της Ελλάδας είναι εξ ορισμού παράνομο και καταχρηστικό; Όποιον ορισμό κι αν πάρει κανείς για το απεχθές (odious) χρέος, που υφίσταται στη διεθνή νομολογία, οι οφειλές από τις αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα καταργώντας ασυλίες, εθνική κυριαρχία και θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα είναι παράνομες και καταχρηστικές.

Γνωρίζουμε ή δεν γνωρίζουμε το χρέος;

Πάμε παρακάτω. Το υπόλοιπο δημόσιο χρέος, που δεν αφορά σε δάνεια από τον μηχανισμό στήριξης, ανέρχεται σε 102,7 δις ευρώ. Από αυτά γύρω στα 25 δις ευρώ είναι στο χαρτοφυλάκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) με μέση ληξιπρόθεσμη διάρκεια 3,4 χρόνια. Τα ομόλογα αυτά τα έχει αποκτήσει η ΕΚΤ αποκλειστικά από τη δευτερογενή αγορά και της αποφέρουν ετήσια κέρδη γύρω στο μισό δις ευρώ μόνο σε πληρωμές τόκων. Επίσης τα ομόλογα αυτά είναι αποκλειστικά σε εθνικό δίκαιο της Ελλάδας.

Τι κάνουμε μ' αυτά; Γιατί δεν απαιτούμε να τα διαγράψει η ΕΚΤ; Το κάνει ήδη για ομόλογα με εμπράγματες εγγυήσεις χωρίς απόδοση για τις ιδιωτικές τράπεζες. Γιατί να μην απαιτήσουμε να το κάνει και για την Ελλάδα; Στο κάτω-κάτω μπορούμε να αρνηθούμε μονομερώς να τα πληρώσουμε. Τι θα κάνει η ΕΚΤ; Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να απευθυνθεί στα εγχώρια δικαστήρια κατά της κυβερνητικής απόφασης. Καλή της τύχη. Και μέχρι να τελεσιδικίσει η διαφορά, όσα χρόνια κι αν περάσουν, η Ελλάδα δεν θα πληρώνει.

Ένα άλλο μέρος του δημόσιου χρέους γύρω στα 26 δις ευρώ το κατέχουν οι εγχώριες συστημικές τράπεζες. Ερώτημα. Γιατί να μην απαιτήσουμε το σβήσιμο των ομολόγων που κρατούν οι εγχώριες τράπεζες ώστε να ξεχρεώσουν τις ανακεφαλαιοποιήσεις που τους έχουν γίνει με δημόσιο χρήμα; Αντί το κράτος να παίρνει μετοχές δίχως αντίκρυσμα για το χρήμα των φορολογουμένων που δίνει στις τράπεζες, να απαιτήσει το ισοφάρισμα με διαγραφή των ομολόγων που κατέχουν από πριν.

Το υπόλοιπο μέρος του δημόσιου χρέους περί τα 51 δις ευρώ διακινείται κυρίως από επαγγελματίες κερδοσκόπους, διαχειριστές κεφαλαίων, hedge funds, που συνδέονται και με τα κομματικά ταμεία των κυβερνώντων. Αν ανοίξουμε τα κιτάπια τους, είναι σίγουρο ότι θα βρούμε εικονικούς λογαριασμούς και πρόσωπα απ' όπου ξεπλένεται χρήμα πολιτικό, επιχειρηματικό και οργανωμένου εγκλήματος.

Να ξέρετε ότι οι τρεις πτυχές αυτές του χρήματος, πολιτικό, επιχειρηματικό και εγκλήματος, είναι τόσο ταυτόσιμες στις κορυφές της πολιτικής και της οικονομίας στην Ελλάδα, όσο σε λίγες χώρες στον κόσμο. Όταν βγουν όλα στην επιφάνεια θα διαπιστώσετε με έκπληξη ότι οι μεγαλοεργολάβοι, μεγαλοπολιτικοί και μεγαλοεπιχειρηματίες είναι ταυτόχρονα και τα μεγαλύτερα αφεντικά στον κόσμο του εγκλήματος. Έτσι συνέβαινε πάντα σ' αυτόν τον τόπο, αλλά ποτέ όσο σήμερα.

Το κρίσιμο όμως ζήτημα και σ' αυτό δεν απαντά κανείς, είναι άλλο. Ας υποθέσουμε ότι μια κυβέρνηση που δεν είναι δοσιλογική μπορεί να τα καταφέρει να διαγράψει τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του χρέους με τους τρόπους που αναφέραμε μέσα στην ευρωζώνη. Εκβιάζοντας πολιτικά και απαιτώντας με βάση το δίκαιο. Ας υποθέσουμε ότι μπορεί να γίνει κι ας υποθεσουμε επίσης ότι το τραπεζικό καρτέλ που κάνει κουμάντο στην ευρωζώνη δεν θα σε απειλήσει με κατάρρευση της οικονομίας σου από την στιγμή που ελέγχει απόλυτα την κυκλοφορία του χρήματος.

Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι το εξής: Για να γλυτώσεις από την χρεοκοπία και το χρέος θα πρέπει όχι μόνο να διαγράψεις το χρέος, αλλά και να μην είσαι αναγκασμένος να δανειστείς εκ νέου από τις αγορές. Αν η Αργεντινή είχε ανάγκη να βγει στις διεθνείς αγορές να ξαναδανειστεί, η διαγραφή του χρέους της δεν θα είχε κανένα, μα κανένα νόημα. Θα είχε ξαναγυρίσει στα ίδια χωρίς καν να το καταλάβει. Πώς θα τα καταφέρει μια χώρα εντός της ευρωζώνης να μην δανείζεται, από την στιγμή που θα πρέπει να αγοράζει το χρήμα που χρειάζεται για την οικονομία της; Πώς θα αυτοχρηματοδοτηθεί χωρίς δικό της νόμισμα;

Όποιος λέει ότι μπορεί να γίνει, είτε είναι επικίνδυνα ανίδεος, είτε υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες. Ο μόνος τρόπος να αυτοχρηματοδοτηθεί μια οικονομία εντός ευρωζώνης είναι μέσα από στυγνές πολιτικές λιτότητας και οριζόντιων περικοπών που θα εξασφαλίζουν όχι απλά πρωτογενή, αλλα δημοσιονομικά πλεονάσματα. Οι ολιγάρχες θα διαφεύγουν τις περιουσίες τους ελεύθερα σε φορολογικά καταφύγια, μιας και στην ευρωζώνη υπάρχει πλήρης ελευθερία κίνησης κεφαλαίου, ενώ ο κόσμος της δουλειάς θα πληρώνει με τη ζωή του τα αναγκαία πλεονάσματα.


Να γιατί δεν μπορείς να διαγράψεις χρέος και να ξεφύγεις από τον φαύλο κύκλο του δανεισμού, χωρίς να απελευθερωθείς από τα δεσμά της ευρωζώνης. Να και γιατί κανένας από τους δελφίνους της εξουσίας, που δηλώνουν αντιμνημονιακοί, δεν τολμούν ούτε καν να ανοίξουν το ζήτημα του χρέους σ' έναν ανοιχτό δημόσιο πολιτικό διάλογο. Να γιατί δεν έχουν ανταποκριθεί σε κανένα κάλεσμα που έχει γίνει για ανοιχτό δημόσιο διάλογο. Θα προδοθούν οι αληθινές προθέσεις, οι κρυφές ατζέντες και το πολιτικό παρασκήνιο που κρύβεται πίσω από τα κούφια αντιμνημονιακά συνθήματα.
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Συμφωνία για μόνιμη εκεχειρία στη Γάζα - Τερματισμός!!!!!!

Δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς στους δρόμους της Λωρίδας της Γάζας μετά την συμφωνία με το Ισραήλ για μια μόνιμη εκεχειρία μετά από επτά εβδομάδες ισραηλινών βομβαρδισμών στην αποκλεισμένη παλαιστινιακή περιοχή. Συνολικά πάνω από 2.100 άνθρωποι σκοτώθηκαν, οι περισσότεροι άμαχοι μεταξύ των οποίων και περίπου 500 παιδιά.
Σύμφωνα με ανταποκριτή του Al Jazeera η συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών προβλέπει χαλάρωση του ισραηλινού αποκλεισμού και σταδιακή άρση των περιορισμών σχετικά με την αλιεία στα ανοικτά των ακτών της Λωρίδας της Γάζας. «Το εμπάργκο θα αρθεί και θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στους πέντε συνοριακούς σταθμούς. Προβλέπεται το άνοιγμα του περάσματος της Ράφα στα σύνορα με την Αίγυπτο», ανέφερε μεταξύ άλλων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μέσα σε ένα μήνα θα πραγματοποιηθούν συνομιλίες για τη δημιουργία ενός λιμανιού και ενός αεροδρομίου.
Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς δήλωσε από τη Δυτική Όχθη πως έχει γινεί δεκτή από όλες τις πλευρές ένα σχέδιο για μόνιμη εκεχειρία, η οποία τέθηκε σε ισχύ από τις 19:00 το απόγευμα της Τρίτης. Ο ίδιος χαρακτήρισε τη συμφωνία ως ευκαιρία για «ανοικοδόμηση ενός νέου έθνους και για τερματισμό της κατοχής». Ο Αμπάς ευχαρίστησε για τη συμβολή τους την Αίγυπτο, το Κατάρ και τις ΗΠΑ, χώρες που είχαν ρόλο διαμεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο Κάιρο.
Την είδηση για μόνιμη εκεχειρία μεταδίδουν τα διεθνή μέσα σημειώνοντας πως ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν επιβεβαιώσει την πληροφορία. Για αποδοχή του σχεδίου από το Ισραήλ κάνουν λόγο και τα ισραηλινά μέσα. «Επιτεύχθηκε μια συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών και αναμένουμε την ανακοίνωση από το Κάιρο ώστε να καθοριστεί η ώρα της εφαρμογής (της εκεχειρίας)», δήλωσε ο Σάμι Αμπού Ζούχρι, δεύτερος στην ιεραρχία της Χαμάς. Ο εξόριστος ηγέτης της Χαμάς, Μούσα Αμπού Μαρζούκ έκανε λόγο για «μια νίκη της αντίστασης».
Μετά τις πρώτες ανακοινώσεις, πλήθος κόσμου ξεχύθηκε στους δρόμους της βομβαρδισμένης Γάζας για να γιορτάσει το τέλος των ισραηλινών επιδρομών. Πολλοί σχηματίζαν με το χέρι τους το σήμα της νίκης. Σημειώνεται πως οι βομβαρδισμοί στη Λωρίδα της Γάζας συνεχίστηκαν και την Τρίτη μέχρι και λίγη ώρα πριν από την ανακοίνωση της συμφωνίας.
Πηγή: http://tvxs.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Πώς κατασκευάζεται μια Κερατέα

Αν το επόμενο διάστημα δεις στο Ξυλόκαστρο να βγαίνουν στο δρόμο μαύρες σημαίες, ντουντούκες να κραυγάζουν, να κλείνουν εθνικές οδοί και τοπικοί δρόμοι, να γίνονται μπλόκα σε βάρος δημοτικών αυτοκινήτων, να πραγματοποιούνται συλλήψεις και προσαγωγές, αν δεις ν’ ανάβουν φωτιές, να σκάνε δακρυγόνα, νοικοκυραίοι να επιτίθενται εναντίον απρόθυμων αστυνομικών, μην ξαφνιαστείς.

του Χριστόφορου Κάσδαγλη

Εδώ και πολύ καιρό, κάποιοι έχουν στήσει έναν ωρολογιακό μηχανισμό προγραμματισμένο να εκραγεί σύντομα. Ο μηχανισμός δεν είναι τοπικός. Αν ψάξεις προσεχτικά, θα δεις τα δίχτυα του να απλώνονται ως την Αθήνα. Η έρευνα θα αποδώσει υπόγειες διαδικασίες που εξυφαίνονται εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα. Κάποιοι, μακριά από την περιοχή, γνώριζαν πολύ καλά τι παιζόταν. Στο Ξυλόκαστρο, ωστόσο, δεν είχε γίνει γνωστό τίποτα – ή σχεδόν.

Η Πελοπόννησος, όπως και όλη η Ελλάδα, έχει σοβαρό θέμα με τα σκουπίδια. Κάθε λίγο και λιγάκι, μια φωτιά εκδηλώνεται στις υπερφορτωμένες χωματερές της – τις νόμιμες αλλά και τις παράνομες. Παρά τον τουριστικό και αγροτικό χαρακτήρα του τόπου τα σκουπίδια κάνουν παντού φανερή τη θλιβερή παρουσία τους, αλλά κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται. Τα πρόστιμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η άλλη απειλή, που φαίνεται να λαμβάνεται σοβαρότερα υπόψη από τις κατά τόπους δημοτικές αρχές. Κι αυτή καθυστερημένα, όμως.

Η ΕΕ έχει διαθέσει εδώ και πολλά χρόνια σημαντικά κονδύλια για την αντιμετώπιση του προβλήματος με υποδομές υψηλών προδιαγραφών, αλλά και με την απειλή αυστηρών προστίμων εφόσον δεν υπήρχε η ανάλογη συμμόρφωση. Όπως όμως αναφέρει προσφυώς τοπική ανακοίνωση στον Δήμο Ξυλοκάστρου, το μόνο που απασχολούσε όλο αυτό το διάστημα τους περισσότερους δημάρχους ήταν πώς να ξεφορτωθούν τα δικά τους σκουπίδια σε… άλλους δήμους.

Υπάρχουν πάντως και οι εξαιρέσεις. Από το 1999, ο Δήμος Ξυλοκάστρου προσπάθησε να κάνει μια σοβαρή προσπάθεια ώστε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα μακροπρόθεσμα. Απευθύνθηκε στους όμορους τότε Δήμους Ευρωστίνης και Φενεού, και κατέθεσαν από κοινού πρόταση για τη δημιουργία σύγχρονου ΧΥΤΑ (χώρος υγειονομικής ταφής απορριμμάτων) στην περιοχή του Ξυλοκάστρου. Η συνέχεια δεν ήταν βέβαια και τόσο αίσια. Το έργο ταλαιπωρήθηκε από σοβαρές αστοχίες του εργολάβου και από αδυναμία της περιφέρειας Πελοποννήσου να το ελέγξει. Ο Δήμος αρνήθηκε να το παραλάβει και ακολούθησε μια μεγάλη περιπέτεια επαναπροκήρυξής του, ώστε να γίνει δυνατό δεκαπέντε χρόνια αργότερα (κατά τη διάρκεια των οποίων ο Δήμος άλλαξε δυο φορές χέρια) να ολοκληρωθεί. Συνηθισμένα πράγματα θα πει κανείς, το μόνο ασυνήθιστο είναι ότι παρόλες αυτές τις στάνταρ δυσκολίες, έστω και μετά από μακρά καθυστέρηση και με αυξημένο κόστος, ο Δήμος αποκτά επιτέλους μια σημαντική υποδομή και μπορεί να σχεδιάσει από καλύτερες θέσεις τα επόμενα βήματά του.

Αλλά ενώ αναμένεται από μήνα σε μήνα η άδεια λειτουργίας του νέου ΧΥΤΑ (που, για να πούμε την αλήθεια, έχει αρχίσει ήδη να χρησιμοποιείται προς μεγάλη ανακούφιση όλης της περιοχής), οι δημότες του Δήμου, που στο μεταξύ -ελέω Καλλικράτη- έχει γίνει Δήμος Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης, ξυπνούν ένα πρωί και μαθαίνουν ότι αυτή η διορατική κίνηση κινδυνεύει να μεταβληθεί σε μεγάλη κατάρα.

Αυτό φυσικά δεν έγινε από μόνο του. Όπως αποκαλύφθηκε σιγά σιγά, όταν οι άνθρωποι του Δήμου άρχισαν να ξετυλίγουν το κουβάρι της «συνωμοσίας», ένας ολόκληρος μηχανισμός είχε μπει μυστικά σε κίνηση από καιρό. Η αποκάλυψη έγινε σχεδόν συμπτωματικά, όταν δημοτικός σύμβουλος ανακάλυψε έκπληκτος στη Δι@υγεια ως τετελεσμένο γεγονός ότι στις 6 Αυγούστου είχε εγκριθεί υπέρ του Δήμου Ερμιονίδας κονδύλι ύψους 50.000 ευρώ(!!!) για τη μεταφορά των σκουπιδιών της περιοχής του στον νέο ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου. Στο Ξυλόκαστρο ουδείς είχε ενημερωθεί, ενώ στην Αργολίδα θεωρούσαν το θέμα ήδη λήξαν. Χωρίς να έχει γίνει καμία διαβούλευση ή συνεννόηση, χωρίς να έχει εξεταστεί ούτε η νομιμότητα μιας τέτοιας απόφασης ούτε βέβαια η αντοχή του ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου!

Φυσικά οι άνθρωποι του Δήμου Ερμιονίδας δεν είχαν κάνει λάθος, ούτε τρελάθηκαν ξαφνικά. Από την έρευνα αποκαλύφθηκε ολόκληρη μεθόδευση που είχε ξεκινήσει ήδη από το 2012 (!), με έκδοση νόμων και με άλλες ενέργειες που είχαν γίνει εν κρυπτώ. Εν κρυπτώ για τους παράγοντες του Δήμου Ξυλοκάστρου, όχι όμως και άλλων δήμων της Πελοποννήσου, στους οποίους είχαν προφανέστατα δοθεί υποσχέσεις ότι θα λυθεί το πρόβλημα των απορριμμάτων τους (για το οποίο δεν είχαν κάνει τίποτα), δια του… αραβώνος με τον νέο ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου.

Πιθανόν να μην είναι άσχετη με αυτή την εξέλιξη -και πάντως τη διευκολύνει σημαντικά- η επιλογή της κυβέρνησης να αφαιρέσει με τον νόμο 4071/2012 από τους δήμους την αρμοδιότητα της αποκομιδής σκουπιδιών και να τη μεταφέρει στις περιφέρειες. Στην προκειμένη περίπτωση, να πάρει από τον Δήμο Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης την ιδιοκτησία του νέου ΧΥΤΑ και να την προσφέρει στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Έπειτα από το αρχικό σοκ, οι τοπικοί παράγοντες του Ξυλοκάστρου ανασκουμπώθηκαν και άρχισαν να παίρνουν τα μέτρα τους, με αποτέλεσμα να επιτευχθεί πρωτοφανής συσπείρωση του συνόλου των δημοτικών κινήσεων. Στο κοινό ψήφισμά τους που εκδόθηκε από τον Δήμο, αναφέρεται: «Επιχειρούν να μετατρέψουν το τουριστικό Ξυλόκαστρο σε σκουπιδοχαβούζα της Πελοποννήσου. Βάζουν σε κίνδυνο την υγεία των παιδιών μας, τον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής, την ποιότητα ζωής μας, τον βιολογικό καθαρισμό του Δήμου μας και θα επιβαρύνουν επικίνδυνα την καθαρότητα της θάλασσάς μας πλήττοντας θανάσιμα τον τουρισμό της περιοχής μας, επομένως και το κύριο εισόδημά μας».

Δεν υπάρχει καμία υπερβολή ή τοπικισμός σε όλ’ αυτά. Η ανακοίνωση και λίγα λέει. Το χειρότερο δε είναι πως φαίνεται σαν να τιμωρείται ο Δήμος Ξυλοκάστρου επειδή …δεν ολιγώρησε. Πράγματι, αν δεν είχαν προνοήσει να φτιάξουν τον ΧΥΤΑ, τώρα δεν θα αντιμετώπιζαν τον μείζονα κίνδυνο να γίνουν ο σκουπιδότοπος της Πελοποννήσου.

Η ειρωνεία είναι πως όταν το 1999 ο Δήμος Ξυλοκάστρου απευθύνθηκε στους γειτονικούς δήμους για να συνεργαστούν, οι άνθρωποί του δεν σκέφτηκαν τοπικιστικά και δεν διανοήθηκαν να προτείνουν στους τότε Δήμους Ευρωστίνης και Φενεού να φορτωθούν εκείνοι τα σκουπίδια της περιοχής, αλλά πρότειναν ως τόπο δημιουργίας του ΧΥΤΑ αυτόν που βρισκόταν στον δικό τους ζωτικό χώρο, επειδή από τη μελέτη κρίθηκε ως ο συμφερότερος. Το αστείο θα ολοκληρωθεί όταν θ’ αρχίσουν να τους κατηγορούν, βάσει της γνωστής συνταγής, ότι σκέφτονται… τοπικιστικά.

Τα πράγματα πάντως είναι απλά: ο ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου έχει σχεδιαστεί ώστε να υποδέχεται 12.500 τόνους οικιακών τοπικών απορριμμάτων το χρόνο. Αν γίνει ανεκτή η μεθοδευόμενη λύση, θα πρέπει να αντέχει ετησίως 150.000-200.000 τόνους οικιακών, βιοτεχνικών, βιομηχανικών -ενδεχομένως και νοσοκομειακών- απορριμμάτων ολόκληρης της Πελοποννήσου. Επιπροσθέτως, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τα υγρά απόβλητα που απομένουν μετά την επεξεργασία των απορριμμάτων, τα οποία δεν είναι δυνατόν να απορροφήσει σ’ αυτή την κλίμακα ο παρακείμενος βιολογικός καθαρισμός του Δήμου – λύση ούτως ή άλλως προσωρινή. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, είναι πρακτικά αδύνατον να δοθεί νόμιμη άδεια για τη σχεδιαζόμενη χρήση του ΧΥΤΑ σε ευρύτερη κλίμακα.

Αναζητώντας την άκρη σχετικά με όλη αυτή την ύπουλη ιστορία, οι Ξυλοκαστρίτες δεν ήταν δυνατόν να μην εντοπίσουν τον βασικό μοχλό υλοποίησης του σχεδίου. Όλες οι ενδείξεις στρέφονται εναντίον του υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη, ο οποίος και λόγω της ψευδεπίγραφης αρμοδιότητας του υπουργείου του (υπουργείο Περιβάλλοντος, χα, χα, χα), αλλά κυρίως λόγω της εντοπιότητάς του από την Αργολίδα, της οποίας τυγχάνει βουλευτής, είχε και το κίνητρο και τα μέσα να συντονίσει την όλη μεθόδευση. Και η απόδειξη δεν άργησε να έρθει: Οι Ξυλοκαστρίτες εντόπισαν βίντεο με δηλώσεις του σε τοπικό κανάλι της Αργολίδας, όπου επαίρεται ότι το μόνο που απομένει προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα των σκουπιδιών της περιοχής (ΤΟΥ) είναι να δοθεί άμεσα από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Πελοποννήσου η άδεια λειτουργίας του ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου, ώστε να μπορέσει εκείνος να υπογράψει αμέσως τη μεταφορά των σκουπιδιών της Ερμιονίδας και της Τρίπολης (που ενδεχομένως εδώ εμπλέκεται στην ιστορία για το ξεκάρφωμα) στο Ξυλόκαστρο.

Να, λοιπόν, πώς κατασκευάζεται μια Κερατέα.

Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι επειδή κι αυτή ακόμα η μεθόδευση -παρά τον μακροχρόνιο σχεδιασμό- είναι έωλη και παράνομη, ο κ. υπουργός επικαλείται για μία ακόμη φορά, όπως το ’χουμε δει να γίνεται εκ συστήματος καθ’ όλη τη μνημονιακή περίοδο, ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΓΚΗ, λες και το πρόβλημα των σκουπιδιών προέκυψε αιφνιδιαστικά χθες.

Πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι το κόλπο τελικά δεν θα περάσει, όχι όμως και ότι αυτό θα επιτευχθεί με τρόπο αναίμακτο. Οι Ξυλοκαστρίτες έχουν κατανοήσει πολύ καλά περί τίνος πρόκειται, και σύντομα περιμένετε -αν χρειαστεί- ν’ ακούσετε νέα τους…

Το πιο τραγικό σ’ αυτή τη διδακτική ιστορία δεν είναι όλη αυτή η φτηνή μεθόδευση. Δεν είναι καν η πιθανότητα να δούμε την περιοχή να γίνεται θέατρο συγκρούσεων, όπως στην Κερατέα. Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως όλες οι συζητούμενες λύσεις απέχουν ακόμα έτη φωτός από το ζητούμενο, που είναι ένα αποκεντρωμένο σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων βασισμένο στην ιδέα της ανακύκλωσης, στη διαλογή στην πηγή, και πάνω απ’ όλα στην εφαρμογή πολιτικών μείωσης της παραγωγής σκουπιδιών.

Εδώ που τα λέμε, πέρα από τα εκάστοτε μικροπολιτικά παιχνίδια, αυτή είναι η βαθύτερη αιτία που κατασκευάζονται οι Κερατέες.

Πηγή: http://www.thepressproject.gr/article/66481/Pos-kataskeuazetai-mia-Keratea
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Δ. Καζάκης: Xωρίς εθνική κυριαρχία και αυτοδιάθεση δεν μπορεί να υπάρξει προκοπή

του Δημήτρη Καζάκη

Δείτε πόσο ανήμπορες είναι οι αγορές κεφαλαίου με τους εξαγορασμένους δικαστές και τους πολιτικούς τους μπροστά σε μια χώρα που ξέρει να υπερασπίζεται την εθνική της κυριαρχία. Δείτε τι ατομικό όπλο κρατά στα χέρια του ένας λαός απέναντι σε κάθε αποικιοκρατική επιβουλή, όταν ξέρει να προασπίζεται την εθνική του αυτοδιάθεση.

Ο λόγος περί Αργεντινής. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά ακόμη να καταρρεύσει η οικονομία της και να πνιγεί στο χάος η κοινωνία της, σχεδόν ένα μήνα μετά την επίσημη πτώχευση της χώρας από το δικαστικό σύστημα της Νέας Υόρκης και τους διεθνείς οίκους ανοχής, όπως S&PFitch,Moody's.

Κι ενώ οι κασσανδρικές προφητείες συνεχίζονται από τα έμμισθα παπαγαλάκια, η κυβέρνηση της Αργεντινής κατέθσε νόμο που κάνει δυνατή την πληρωμή των ομολογιούχων της σε Αργεντίνικο δίκαιο και από την κρατική τράπεζα Nación Fideicomisos S.A. Η κυβέρνηση της Αργεντινής δίνει διορία έως το τέλος Σεπτεμβρίου στην Bank of New York Mellon της Νέας Υόρκης να πληρώσει - σύμφωνα με την σύμβαση που έχει υπογράψει με την Αργεντινή - τους ομολογιούχους, είτε με, είτε χωρίς την συγκατάθεση του δικαστή Γκρίεζα. Διαφορετικά θα ασκήσει το έννομο δικαίωμά της να αλλάξει εκπρόσωπο πληρωμής.

Ο Γκρίεζα και οι αγορές λύσσαξαν με την απόφαση αυτή. Ο δικαστής των κερδοσκόπων την κήρυξε "παράνομη", χωρίς να έχει καμιά ούτε αρμοδιότητα, ούτε δικαιοδοσία. Απεφάσισε μάλιστα να καταδικάσει την Αργεντινή σε πριφρόνηση του δικαστηρίου του, θεωρώντας προφανώς είτε από γεροντική άνοια, είτε από υστερική σκοπιμότητα, ότι η συγκεκριμένη χώρα είναι κάποιος κακομοίρης φτωχοδιάβολος, π.χ. σαν κι αυτόν που δολοφόνησαν οι ένστολοι ομογάλακτοί του στο Μιζούρι. Κι επομένως πρέπει να νιώσει το αδίστακτο χέρι του νόμου για να μάθει να μην σηκώνει κεφάλι.

Η απάντηση του υπουργείου οικονομικών της Αργεντινής είναι χαρακτηριστική:

"Το γεγονός ότι δήλωσε ως «παράνομο» ένα νομοσχέδιο που αποστέλλεται από το Εκτελεστικό στο Κογκρέσο δίνει και πάλι απόδειξη της περιφρόνησης του στην εθνική κυριαρχία της Αργεντινής και την πλήρη άγνοια του σχετικά με τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Δεν του αρκεί το ότι εμποδίζει την καταβολή στους κατόχους των ομολόγων που συμμετέχουν στην αναδιάρθρωση του χρέους του 2005 και του 2010 με κατάχρηση της δικαιοδοσίας του... Τώρα επιχειρεί, κατόπιν αιτήματος από τα "ληστρικά αμοιβαία κεφάλαια", να επιβάλει όρους στο ίδιο το Κογκρέσο, το οποίο είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα του Έθνους."

"Όταν μιλάνε για περιφρόνηση του δικαστηρίου, αποτυγχάνουν να δουν ότι η Αργεντινή είναι κυρίαρχο κράτος και διαθέτει ασυλία," δήλωσε με τη σειρά του ο Καπιτάνις, κυβερνητικός εκπρόσωπος στην καθημερινή ενημέρωση τύπου την Τετάρτη 20/8, σχετικά με την απόφαση του Γκρίεζα. Εν τω μεταξύ, ο Καπιτάνις δήλωσε επίσης ότι "μεγάλες συγκεντρώσεις υπερεθνικών ομάδων" επιδιώκουν να "επιβάλουν όρους στην Αργεντινή προκειμένου να γυρίσει πίσω στο φαύλο κύκλο του χρέους και στον μόνιμο εκβιασμό που έχει υποστεί."

Οποιοσδήποτε παρακολουθεί τις εξελίξεις γνωρίζει ότι η δήλωση του Καπιτάνις είναι απολύτως ακριβής. Πρόσφατα το Economist (23/8) έγραφε τα εξής: "Η Αργεντινή διαθέτει το δεύτερο σε μέγεθος απόθεμα σχιστολιθικού αερίου στον κόσμο, το περισσότερο στην Vaca Muerta. Μια έρευνα από την Διοίκηση Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ (EIA), αναφέρει ότι ο τομέας κατέχει 16,2 δις βαρέλια σχιστολιθικού πετρελαίου και 308 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (TCF) σχιστολιθικού φυσικού αερίου. Αυτό είναι περισσότερο πετρέλαιο σχιστόλιθου από ότι διαθέτει το Μεξικό και περισσότερο σχιστολιθικό φυσικό αέριο από ότι διαθέτει η Βραζιλία. Είναι αρκετά για να ικανοποιήσουν την τρέχουσα ζήτηση ενέργειας της Αργεντινής για πάνω από 150 χρόνια, και θα μπορούσε να καταστήσει την χώρα εξαγωγέα πετρελαίου και φυσικού αερίου για άλλη μια φορά."

Είναι ποτέ δυνατόν να επιτρέψουν να χαθεί ένας τέτοιος πλούτος από τις διεθνείς αγορές; Είναι ποτέ δυνατόν να επιτρέψουν σε μια εθνικά κυρίαρχη κυβέρνηση να αξιοποιήσει αυτόν τον πλούτο προς όφελος του λαού και της χώρας της; Όχι βέβαια. Να γιατί επιδιώκουν την κατάρρευση της Αργεντινής. Μόνο που δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτε σ' έναν λαό που ξέρει τι σημαίνει εθνική αυτοδιάθεση και σε μια κυβέρνηση που υπερασπίζεται την εθνική κυριαρχία της χώρας της.

Κι εκεί είναι το κουμπί. Ότι κι αν πουν, ότι κι αν κάνουν δικαστές τύπου Γκρίεζα, όσο κι αν πιέζουν οι ισχυροί, όσες αποφάσεις και να πάρουν οργανισμοί σαν τον ΠΟΕ εναντίον της Αργεντινής, όλα θα αποτυγχάνουν και θα σπάνε στον ανάχωμα της εθνικής κυριαρχίας και ασυλίας της Αργεντινής.

Αρκεί η κυβέρνηση να παραμείνει ακλόνητη στην υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της χώρας της. Αρκεί να συνεχίσει να μην δανείζεται από το εξωτερικό, από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Αρκεί να ενισχύει τις διακρατικές της σχέσεις στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, όπως έχει κάνει μέχρι τώρα. Και αρκεί να ξεκαθαρίζει το εσωτερικό μέτωπο από τις δυνάμεις εκείνες της εγχώριας ολιγαρχίας που έχουν ταυτιστεί με τις αγορές. Με βασικό μοχλό το βάθαιμα της δημοκρατίας για τις αδύναμες τάξεις και την αγωνιστική επαγρύπνηση του λαού που ξέρει πώς να απαντήσει άμεσα και πρακτικά στο δίλημα: Patria o Buitros. Πατρίδα ή Γύπες.
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Δ. Καζάκης: Πρέπει να διαγραφεί το χρέος προς την εφορία, αλλιώς δεν μπορεί ν' αλλάξει τίποτε.

του Δημήτρη Καζάκη

Πόσες δόσεις θέλετε για να πληρώσετε την εφορία; 6 ή 100; Μην σας απασχολεί που έτσι ή αλλιώς δεν θα μπορείτε να πληρώσετε τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων. Ούτε να σας απασχολεί το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος φόρος έχει σχεδιαστεί για να μπορέσει τελικά η εφορία των τοκογλύφων να δημεύσει την ιδιωτική περιουσία. Θα σας κάνουν "εκπτώσεις". Γι' αυτό και μην ανησυχείτε. Άλλωστε όπως λένε όλοι εν χορώ, η οικονομία πάει καλύτερα και οι πιο πορωμένοι ηλίθιοι σας διαβεβαιώνουν ότι έρχονται καλύτερες ημέρες.


Κρατηθείτε, έρχονται καλύτερες μέρες...

Μέχρι και η αντιπολίτευση έχει αποδεχθεί αυτό το παραμύθι. Το ΚΚΕ έχει ήδη ανακοινώσει ότι έχουμε μπει σε "καπιταλιστική ανάκαμψη", όπως και οι Σταθάκηδες του ΣΥΡΙΖΑ που βλέπουν βελτίωση, αλλά με συνέπειες για τους εργαζόμενους. Τώρα τι σόι αριστερά - υποτίθεται ταξική και αντικαθεστωτική - είναι αυτή που είναι έτοιμη να χάψει ότι παραμύθι σερβίρει η κυβερνώσα συμμορία, αρκεί να βάλει το δικό της πρόσημο, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο

Οπότε Έλληνα κακομοίρογλου κάτσε στον καναπέ σου να πιστεύεις ότι εφόσον άπαντες σου λένε ότι η οικονομία πάει καλύτερα, τότε γιατί να μην περιμένεις ότι ίσως, μπορεί να ελαφρώσουν τα βάρη σου; Το μόνο που χρειάζεται είναι να περιμένεις τις εκλογές, ήσυχα-ήσυχα, να κοιτάς τη δουλίτσα σου, να σκύβεις το κεφάλι σε κάθε ξεπούλημα της πατρίδας, να καταπίνεις κάθε προσβολή στην (ανύπαρκτη) αξιοπρέπεια και την οικογένειά σου για να ψηφίσεις αυτόν που θα σου τάξει τα περισσότερα.

Κι έτσι στήνεται η σικέ αντιπαράθεση που θα μας πάει στις επόμενες εκλογές. Δείτε για παράδειγμα την αντιπαράθεση για την φορολογία. Κυβερνώντες και δελφίνοι της αντιπολίτευσης μάχονται για να πείσουν ότι ο καθένας για την πάρτη του είναι πιο ικανός στην αύξηση της φορολογίας. 

Περιουσιολόγια, φορολογία υψηλών εισοδημάτων και κεφαλαίων, πάταξη της φοροδιαφυγής, κοκ. Τα ίδια και τα ίδια. Το μόνο που τους απασχολεί είναι πώς θα αυξήσουν τα φορολογικά βάρη, σ' έναν ήδη υπερφορολογημένο λαό. Αλλά μην ανησυχείτε, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μας διαβεβαιώνει ότι θα φορολογήσει και το μεγάλο κεφάλαιο.

Κουβέντα για το χρέος προς την εφορία

Κανείς δεν λέει κουβέντα για το συσσωρευμένο χρέος προς την εφορία λόγω της φορολογίας που έχει επιβληθεί τα χρόνια του μνημονίου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το παλιό χρέος των φορολογουμένων προς την εφορία ξεπέρασε τα 61 δις ευρώ τον Ιούνιο. Σ' αυτά προστέθηκαν και άλλα 6,2 δις ευρώ νέο χρέος προς την εφορία μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2014. Σύνολο 67,2 δις ευρώ οφειλές προς την εφορία. Δηλαδή το χρέος προς την εφορία ισοδυναμεί αισίως τουλάχιστον με το 35% του ΑΕΠ.  

Αν από αυτό το σύνολο των οφειλών αφαιρέσουμε τα 4,6 δις ευρώ που χρωστούν οι πρώην ΔΕΚΟ, οι δημοτικές επιχειρήσεις, κοκ, αλλά και τα 9,5 δις ευρώ που προέρχονται από "πτωχευμένες επιχειρήσεις", τότε το συνολικό τρέχον χρέος προς την εφορία ανέρχεται σε 53,1 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε φορολογούμενος χρωστά κατά μέσο όρο στην εφορία γύρω στα 8.850 ευρώ. Μέχρι το τέλος του έτους η μέση οφειλή ανά φορολογική δήλωση είναι σίγουρο ότι θα έχει υπερβεί τα 9.200 ευρώ, όταν το 2013 είχε φτάσει λίγο πάνω από 8.200 ευρώ.

Mέσα σ' ένα χρόνο δηλαδή η αύξηση του χρέους των ελλήνων πολιτών προς την εφορία είναι σίγουρο ότι θα ξεπεράσει τελικά το 12%. Με το λαϊκό εισόδημα να προβλέπεται ότι θα μειωθεί γύρω στα 6% έως το τέλος του έτους.

Μπορεί ποτέ να εισπραχθεί αυτό το χρέος; Σε καμιά περίπτωση. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι όντως η ελληνική οικονομία μπαίνει σε διαδικασία ανάκαμψης, που δεν ισχύει ούτε στα πιο υστερικά όνειρα των σεσημασμένων ψυχασθενών της κυβέρνησης. Το σίγουρο είναι ότι το χρέος θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο καθ' ότι η επιδρομή της εφορίας γίνεται όχι τόσο με έκτακτους φόρους, αλλά με μόνιμους, στους οποίους πάνω από το 70% των φορολογουμένων δεν διαθέτει φοροδοτική ικανότητα για να ανταποκριθεί. Κι έτσι το χρέος προς την εφορία θα αυξάνει κάθε χρόνο.

Αν σ' αυτό προσθέσετε και τους νέους φόρους σαν τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων, αλλά και τους άλλους που θα προβλέπει ο νέος προϋπολογισμός, τότε ακόμη και ο πιο αφελής μπορεί να αντιληφθεί πόσο θα εκτινάσσεται το χρέος προς την εφορία μήνα το μήνα, χρόνο το χρόνο. Ακόμη και για εκείνους που μέχρι σήμερα τα κουτσοκατάφερναν και δεν είχαν χρέη προς την εφορία.

Το χρέος προς την εφορία πρέπει να διαγραφεί.

Τι πρέπει να γίνει μ' αυτό το χρέος; Κυβερνώντες και δελφίνοι της αντιπολίτευσης υπόσχονται δόσεις, κι άλλες δόσεις, άπειρες δόσεις. Κάντε μόνοι σας τον υπολογισμό και θα δείτε τι σημαίνει να πληρώνεις ένα χρέος πάνω από 9.000 ευρώ ανά φορολογική δήλωση, που αναπόφευκτα θα αυξάνει κάθε χρόνο. Μέχρι βιβλικής τετάρτης γενεάς να προβλέψουν δόσεις, το χρέος αυτό όχι μόνο δεν θα μπορεί να πληρωθεί, αλλά θα αυξάνει.

Τι πρέπει να γίνει; Το αυτονόητο. Να διαγραφούν τα χρέη που φορτώθηκαν στα νοικοκυριά και τους μικρομεσαίους λόγω της μνημονιακής φορολογίας και φυσικά να καταργηθούν όλοι οι δημευτικοί φόροι. Έτσι ή αλλιώς δεν μπορούν να πληρωθούν.

Μα αυτό θα έχει δημοσιονομικό κόστος, θα μας πουν. Ανοησίες, απαντάμε. Το 2013 από το σύνολο των 62,3 δις ευρώ που έφτασαν οι οφειλές προς την εφορία τον Δεκέμβριο, ο κρατικός προϋπολογισμός εισέπραξε 3,2 δις ευρώ από τις εκβιαστικές ρυθμίσεις που επιβάλλει το υπουργείο των τοκογλύφων στους φορολογούμενους. Λίγο πάνω από το 5% της συνολικής οφειλής. Μέχρι τον Ιούνιο του 2014 από τα 67,2 δις ευρώ συνολικές οφειλές προς την εφορία, οι εισπρακτικοί μηχανισμοί κατόρθωσαν να εισπράξουν μόλις 1,7 δις ευρώ. Μόλις το 2,5% των συνολικών οφειλών.

Τα εισπραττόμενα ποσά έναντι των οφειλών είναι ασήμαντα και μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν για παράδειγμα από την φορολογία των πολυεθνικών, που σήμερα χαίρουν φορολογικής ασυλίας, αλλά και από την είσπραξη των βεβαιωμένων τελών εισαγωγής που μέχρι πέρυσι - σύμφωνα με την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου - ανέρχονταν στα 3,9 δις ευρώ. Η κυβέρνηση αρνείται να τα εισπράξει γιατί κάνει πλάτες σε κυκλώματα που εισάγουν προϊόντα, κυρίως πετρέλαιο, από τρίτες χώρες, για να τα πουλήσουν ως ελληνικά.

Τα κυκλώματα αυτά, τα οποία περιλαμβάνουν πολυεθνικές, εφοπλιστές και μεσάζοντες δικτυωμένους με τα κυβερνώντα κόμματα, ποτέ άλλοτε δεν ανθούσαν όσο σήμερα. Το λαθρεμπόριο με κυβερνητικές πλάτες έχει γίνει καθεστώς και συμβάλλει καίρια ακόμη και στην εικονική αύξηση των εξαγωγών της χώρας.

Επομένως δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός δημοσιονομικός λόγος, που να αποτρέπει την άμεση διαγραφή των οφειλών προς την εφορία. Όχι μόνο δεν θα επιβαρυνθούν τα έσοδα του κράτους, αλλά θα απελευθερωθούν από τον δήμιο της εφορίας τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίοι με ευεργετικές επιπτώσεις στην οικονομία.

Μην σας εξαπατούν, χωρίς διαγραφή δεν γίνεται τίποτε...

Τότε γιατί δεν τολμά ούτε καν η αντιπολίτευση να ξεκινήσει τις προτάσεις της για το φορολογικό από αυτή την αναγκαία διαγραφή; Γιατί κάνει γαργάρα το τεράστιο αυτό ζήτημα; Τι νόημα έχει να μιλάς για φορολογική δικαιοσύνη και αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος, αν δεν ξεκινάς από το αυτονόητο; Αν δεν ξεκινάς δηλαδή με την διαγραφή των οφειλών προς την εφορία.

Πώς μπορεί να σχεδιαστεί δίκαιη φορολογική πολιτική χωρίς να μηδενιστεί το κοντέρ; Πώς μπορεί να εκτιμηθεί η πραγματική φοροδοτική ικανότητα των φορολογουμένων, όταν πνίγονται ήδη στα χρέη προς την εφορία; Πώς μπορεί να υπάρξει πάταξη της φοροδιαφυγής όταν η φοροδιαφυγή έχει γίνει ζωτικό μέσο επιβίωσης για την συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών στην Ελλάδα, αλλά και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων;

Και για να τα πούμε καθαρά και σταράτα. Όποιος προτείνει φορολογικές αναμορφώσεις χωρίς να ξεκινά με την απαραίτητη και εξαιρετικά επείγουσα διαγραφή των ήδη υφιστάμενων οφειλών προς την εφορία, να είστε σίγουροι ότι σχεδιάζει νέα φορολογική επιδρομή σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων που πνέουν ήδη τα λοίσθια. ΄


Αλλωστε δεν μπορεί να υπάρξει φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου, των ολιγαρχών αυτής της χώρας, όσο ισχύει η ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου και των κερδών εντός της ευρωζώνης. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είτε είναι απατεώνας, είτε ανίδεος. Όμως γι' αυτά, αλλά και για το πώς πρέπει να είναι ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, θα αναφερθούμε σε άλλο σημείωμα.
Διαβάστε περισσότερα...

EBU προς Αντώνη Σαμαρά: Η ΝΕΡΙΤ στερείται νομιμότητας, πλουραλισμού και ανεξαρτησίας


Δεν βρέχει κύριε πρωθυπουργέ, σας φτύνουν. Επιστολή κόλαφος της EBU, της «Ένωσης Δημόσιων Ραδιοτηλεοπτικών Οργανισμών της Ευρώπης» σχετικά με την τροπολογία που ψήφισε η συγκυβέρνηση στη Βουλή και με την οποία η ΝΕΡΙΤ γίνεται ξανά κρατικό όργανο.

Τα λέγαμε φυσικά από τη μέρα που ψηφίστηκε η επίμαχη τροπολογία. Μπήκε ταφόπλακα στην ανεξαρτησία του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Μέσα σε ένα μόλις βράδυ. Η επιστολή που αποκαλύπτουμε σήμερα στο e-tetRadio, επιστολή της EBU προς την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό προσωπικά, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Κι εννοείται πως γίναμε για μία ακόμα φορά ρεζίλι στους Ευρωπαίους! Σε αυτούς δηλαδή που θέλουμε να μοιάσουμε...
(αναδημοσίευση από το www.thepressproject.gr, καθώς και τοwww.e-tetradio.gr)
Ακολουθούν εκτενή αποσπάσματα της επιστολής που έστειλε η EBU στην κυβέρνηση στις 12 Αυγούστου - διαβάστε ΕΔΩ όλα όσα γράφαμε την ίδια μέρα.

«Όπως ξέρετε, το περσινό λουκέτο στην ΕΡΤ δημιούργησε ανησυχίες, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως, για το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα αλλά και την ελευθερία και τον πλουραλισμό στην Ελληνική Ραδιοτηλεόραση. Οι επικρίσεις μετριάστηκαν από την άμεση ίδρυση ενός άλλου φορέα και την υπόσχεση ότι αυτός θα είναι μακριά από πολιτικές παρεμβάσεις. Για την ακρίβεια, ο περσινός νόμος 4173/2013 της ΝΕΡΙΤ, παρουσίαζε έναν αριθμό από σημαντικές εγγυήσεις για την προστασία του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, από αδικαιολόγητες πολιτικές παρεμβάσεις, και οι κανόνες του διορισμού του εποπτικού συμβουλίου ήταν ένα σημείο-κλειδί σε αυτό».
ebu.png«Είμαστε έκπληκτοι και απογοητευμένοι, γιατί αυτές οι διατάξεις (σ.σ. περί ανεξάρτητου φορέα της ΝΕΡΙΤ), άλλαξαν σχεδόν εν μια νυκτί, χωρίς την κατάλληλη κοινωνική διαβούλευση και συζήτηση, μην λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές που αφορούν τα νομικά εχέγγυα για την εξασφάλιση μιας ανεξάρτητης και πολυφωνικής σύνθεσης των εποπτικών οργάνων ενός δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα».
«Παρόλο που κατανοούμε το ότι η προηγούμενη διαδικασία διορισμού (σ.σ. του εποπτικού συμβουλίου) ήταν περίπλοκη και χρονοβόρα, νιώθουμε ότι η καινούργια στερείται νομιμότητας, ως προς τον πλουραλισμό και την ανεξαρτησία, από τη στιγμή που η σύνθεση του εποπτικού συμβουλίου καθορίζεται από το Υπουργικό συμβούλιο και με μια απλή απόφαση πλειοψηφίας, βασιζόμενη σε μία (μη δεσμευτική) πρόταση από τον αρμόδιο υπουργό για τα θέματα Τύπου».

«Η διοίκηση της ΝΕΡΙΤ, βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Ο ένας δρόμος, οδηγεί στην εκπλήρωση των βασικών αρχών -με τον διορισμό ενός ανεξάρτητου εποπτικού συμβουλίου- για να είναι όντως η διοίκηση της ΝΕΡΙΤ, ανεξάρτητη. Αν ακολουθείται ο άλλος δρόμος, απλά θα επιβεβαιωθούν οι κριτικές για την δομή της ΝΕΡΙΤ, οι οποίες μπορεί να είναι ήδη αρνητικές και μεταφράζουν τις αλλαγές της περασμένης εβδομάδας σαν ένα πισωγύρισμα στο παλιό καθεστώς, των πολιτικών παρεμβάσεων. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή, η οποία -αν δεν ακολουθείται ο σωστός δρόμος- μπορεί να αναιρέσει τον δημόσιο χαρακτήρα της ΝΕΡΙΤ και να επιβεβαιώσει όλους όσοι φοβούνται ότι η ΝΕΡΙΤ περιέρχεται πάλι υπό καθεστώς πολιτικής επιρροής».
Διαβάστε περισσότερα...